عزیز دلم , داداش گلم , حسن گلم

از بدو افتتاح وبلاگ این آرزوم بود که حسن داداشم بیاد وبلاگم اما نمی تونستم خودم بهت بگم که بالاخره اومدی و 

وقتی کامنتتو دیدم در مرز انفجار بودم.......که خوشبختانه تیم خنثی کننده به موقع رسید!

داداشی , همیشه مثل یه ماهی چوچولویی بودم که تو اقیانوس مهر و محبتت غوطه ور بودم و خودتم می دونی اگه یه روزی(یه روزی) از این اقیانوس بندازیم بیرون طاقت می آرم....! اما مثل همه ی ماهی ها فقط برای مدت خیلی کوتاهی و بعده این مدت غزل خداحافظی رو در قالب یه کنسرت تو بزرگترین سالن تهران خواهم خواند!!

خیلی دوستت دارم.....خیلی بیشتر از اونکه بتونی فکرشو بکنی و دلم برات تنگ شده.